իսկ ես ամեն գիշեր ականջս սեղմում եմ հողին,
լսելու համար քո շնչառության ձայնը։
Երբ սառնասիրտ հողը
քեզ լռությունից հանելու համար,
մաքրել մահվան փոշին քո մաշկից
գրկել քեզ,
շոյել մազերդ, ինչպես երբեմնի քամին էր անում։
-Արթնացի՛ր,
Երբ քեզ գիրկս առնեմ,
ջերմացնեմ քեզ իմ շնչով,
քո մարմինը կհիշի,