Ձեռքերս թռչուն

Ծալք առ ծալք հավաքեցի
գիշերվա շունչը,
երազի երգը պոկեցի թղթի սպիտակից,
ձուլեցի ժամանակը, հուշն ու կիրքը
ու բառերիս կամուրջով քայլեցի
դեպի մոռացված մի մոլորակ,
որտեղ մանկությունը
դեռ ծիծաղում էր խոտի վրա պառկած։
Ու մի օր 
երբ սպառվեցին աշխարհի բոլոր թղթերը,
տարածեցի ձեռքերս
թողեցի որ տողերս թռչուններ դառնան,
ճախրեն վեր
ու գտնեն նրան
ում սիրտը դեռ տենչում է
իրեն ձոնված այս բանաստեղծությանը։

Մալիբու

04/21/2025